Een voorwaarde voor vlotte communicatie is natuurlijk taal. Je moet dezelfde taal spreken, wil je mekaar begrijpen. Nu, ook dat is vandaag de dag niet echt een probleem. Heb je niet dezelfde moedertaal, dan is dé internationale taal (ondanks alle twist) het Engels, en daar spreekt tegenwoordig iedereen wel een mondje van vol. Of dat dacht je dan misschien, want op Maritinique, en meer bepaald in Frankrijk, is niets minder het geval. Vraag aan eender welke Fransman hoeveel talen hij spreekt, en hij zal je vol verbazing aankijken en zeggen: “Eén, hoezo?”
Als flexibele Belgische (en zéér dankbare gaste in dit genereuze land!), spreek ik uiteraard Frans, en word ik zelden geconfronteerd met taalproblemen. Enkel op kantoor - bij Maersk is de officiële taal immers Engels – kan het wel eens leiden tot verwarrende en zelfs licht bizarre situaties.Zo lijd ik sinds enkele weken aan ernstige computer-stoornissen en hang ik regelmatig aan de bel met het IT-departement in Marseille. Toen de boel weer eens behoorlijk geblokkeerd zat, vroeg de man aan de andere kant van de lijn om me voor te lezen wat er op het scherm verscheen. Na een tijdje onderbrak hij me plots. “Zeg, maar jij spreekt wel zeer goed Engels.” “Dankje,” antwoordde ik, toch lichtjes gevleid. “Ja echt, zeer goed, dat ben ik niet gewoon. Want eigenlijk versta ik het niet zo goed. Kan je het nog eens herhalen, en ditmaal met een Frans accent?” (WAT??) “Een Parijs-accent of een Marseille-accent?” antwoordde ik, niet zonder sarcasme. Maar hij was wel degelijk ernstig. Twee hilarische pogingen later, had de man het eindelijk begrepen.
Als Nederlandstalige, Engels praten met een Frans accent… Hoe is het mogelijk. Ik moet mijn baas dringend om opslag vragen, omwille van mijn multi-linguistic skills, of misschien omwille van mijn hoge tolerantie.
3 opmerkingen:
Aan al mijn trouwe lezers: het bericht is een beetje later verschenen dan voorzien, juist, wegens IT-problemen. De moderne communicatie-middelen blijken op Martinique dan tòch nog niet zo goed ontwikkeld te zijn...
Lieve Roselyne,
Nu weet je waarom ze bij Maersk (op zijn Frans “Mersk”) juist een Vlaming – en wat voor één – selecteerden uit hun internationale mogelijkheden.
Wij hebben dan geen grondstoffen, maar onze talenkennis, onze know-how en onze souplesse zijn wereldvermaard. Daarin ben jij duidelijk een modelvoorbeeld en niet enkel een “exportproduct” maar ook een prima reclamebord voor onze regio.
Ik kan me je gezicht voorstellen bij de hilarische vraag naar Engels met een Frans accent. Dit is nu eens echt op en top Frans: il n’ y a qu’ une langue parfaite, c’ est la langue de Molière! Als je dan nog een andere taal leert moet ze hoe dan ook met een Frans accent gesproken worden.
Maar we mogen niet te hard zijn; misschien zijn ze er gewoon niet bekwaam toe. Het is niet omdat onze mond naar alles bekt dat anderen dat ook kunnen.
Trouwens de Fransen zijn er niet alleen in, als ik een Engelsman hoor zeggen: “Jei voe le nowtre daame”, moet ik mijn lachspieren ook enigszins bedwingen.
Maar we mogen niet lachen met de mensen hun beperkingen.
Als ik denk aan Frankrijk met zijn prachtige natuur, hoogstaande cultuur en culinaire hoogstandjes, dan kan ik hun chauvinisme met enige mildheid vergeven.
Naar de pluspunten uit het land waar prins Charles op pensioengerechtigde leeftijd misschien ooit aan zijn voorbestemde job mag beginnen, moet ik nog eventjes zoeken. Maar ook tegenover hen wil ik enige mildheid vertonen.
Als we alles op een rijtje zetten kunnen we de mensen niets kwalijk nemen, alleen het volgende vaststellen: “wat zijn we toch goed hé”! Wij Vlamingen – van de uiterste grens aan de kust tot putje Limburg (hoewel … die laatste…) zijn gedoemd om het cement van de wereld te vormen.
Ik weet niet of onze bescheidenheid ook zo wereldvermaard is, maar ja, als anderen het niet zeggen moeten we het soms eens zelf doen…
Heel lieve groetjes van
je UIL en SPIEGEL
Great work!
Congratulations!
Have a nice weekend.
Een reactie posten